Biolentzia, pasioa, heriotza

Kontzeptu horien inguruan aritu da Kepa Garraza (Berango, 1979) artista gaztea ?Imagenes de Violencia, Pasion y Muerte? (Biolentzia, Pasio eta Heriotzezko irudiak) izeneko bere azken erakusketan. Hiru koadro hiper errealista eta sei argazkik osatzen dute Bilboko Rekalde aretoan (Errekalde zumarkalea 30) ikusgai dagoen obra. Hurbiltzen denak inpaktu izugarria sortzen duten irudiak ikusiko ditu: irudi odoltsuak, baina hurbilak hala ere.

Lehen kolpean irabazten dute ikuslearen arreta Garrazaren lanek. Erakusketa honetako koadro batean adibidez hiru mutil gazte ageri dira: horietako biri odola darie ahotik eta burutik; besteak pistola ahoan sartuta burua lehertu berri du. Koadro eta argazki hauen indarra gogortasunean dago, baina baita hurbiltasunean eta ironiaren erabileran ere. Emaitza benetan ikusgarria da eta pentsarazi egingo du ikuslea, biolentziak gure gizartean masa hedabideen bidez hartu duen presentziaren inguruan.


Gaztea izanda Kepa Garraza ez da hasiberri bat mundu honetan. Arte ederretan lizentziatu zenetik hainbat erakusketatan hartu du parte Berangoarrak, besteak beste 2003ko Art Lisboan, L?Oreal sarien XIX. edizioan, Getxoarte 2002 eta 2003n eta Ertibil erakusketa ibiltarian. Irabazitako sarien artean berriz, 2004ko Ertibil saria, Iberdrola-UEX Pintura lehiaketakoa edo EHUk 2001ean emandakoa azpimarratu behar dira.

Montxo Armendarizen Obaba ?k zabalduko du Zinemaldiaren 53.edizioa

Aurtengo Donostiako Nazioarteko Zinemaldiaren edizioa, irailaren 15etik 24ra izanen da. Aurten berriz ere, hamar egunez luzatuko da jaialdia, eta ez aurreko urteetan bezala 9egunetako luzera izan zuela. Aurten Canal +en babesik ezean, TVE katearen laguntza izanen du Zinemaldiak, horrek aurrekontu handiagoa izatea suposatu duelarik.

p align="justify">
Alfred Hitchcocken heriotzaren 25.urteurrena ospatzeko, aurtengo jaialdiaren kartela hari eskeini nahi izan diote antolatzaileek. Zuzendariaren irudi eta silueta, aurtengo erreferentzia grafiko nagusia izanen da. Honetaz gain, aipatu beharra dago, bitxikeri moduan, Hitchcock-ek 53 pelikula grabatu zituela bere ibilbide guztian zehar, hain zuzen ere aurtengo zinemaldiaren edizioaren zenbakia.


Sail ofizialari dagokionez, jaialdiaren sailik lodiena, gutxi dakigu oraindik. Badakiguna Obaba filma, Montxo Armendarizek zuzendua, izanen dela aurtengo edizioa zabalduko duen pelikula. Pilar L?pez de Ayala, Juan Diego Botto eta Mercedes Sampietro aktoreek parte hartzen duten filma hau, Bernardo Atxagaren Obabakoak idazlanean oinarritua dago. Herri giroan girotutako pelikula honekin, Nafarroako zuzendariak sail honetako Urrezko Maskorra irabazi nahi du, jaialdiaren saririk preziatuena. (Montxo Armendariz Zinemaldian ohikoa den zuzendaria dugu, Urrezko Maskorra 1990ean eskuratu zuen Cartas de Alou filmarekin, 1986an ere Zilarrezko Maskorra zuzendari onenari jaso egin zuen)


Zinemaldi honetan ere, zinemagile ezberdinen ibilbidea ezaguzteko parada emanen digu. Aurten, autore klasikoen sailean, Robert Wise zuzendari eta ekoizlearen filmografia errepasatuko da, West Side Story edo ta The sound of music ("Sonrisas y lagrimas" bezala ezagutu genuen) filma ezagunak egonen direla haien artean. Egile modernoei eskeinitako tartean, aurtengo zinemaldian, Abel Ferrara autore errebeldearen ibilbidea emanen da ezagutzera, El Rey de Nueva York, El Funeral edo ta Teniente corrupto filmen egilea. Bestalde Errebelde eta Intsumisoa izenburupean, sail berezia antolatu duten aurtengo zinemaldirako, non zinemagintzaren historian zehar egon diren emakume errebeldeenen retrospektiba ikusteko eta ezaguzteko aukera izanen den.

BOLLYWOOD: indiar ametsak

1948.urtean, bere ibilbide zinematografikoari ekin bainon lehen, Satyajit Ray-k erreflexiorako bidea ireki zuen saiakera idatzi zuen. Abiapuntu garbia hartu zuen, zer dago gaizki Indiako zinemagintzan? Lan honetan gonbitea luzatzen zien Indiako errealizadoreei, indiar estilo bat lantzeko, non nortasun bereziaz hornituko zituzten filmak, hizkuntza eta ikonografia indiarrarekin. Garai haietan, noraezean zebilen zinemagintza hau, estilo ezberdinen nahasketetan oinarritzen zen, kolore asko eta agian zapore gehiegirekin.

Urteak pasata, Ray-k azaltzen zituen akats horiek, markatu dute zinemagintza mugimendu honen norabidea. Zinema herrikoi eta popular baten aurrean aurkitzen gara, koreografia ikusgarrietaz eta erromantizismo sutsuaz harro sentitzen dena.


Garai bateko kolore eta norabide ugaritasun hori, 70.hamarkadan muturreraino eraman zena, mendebaldeko zinemagintzaren ezinbesteko elementu bihurtu da azken urteotan, punta puntako produktu bezala edo beste modu batean esanda produktu kistch bezala (Terry Zwigoff-en Ghost world pelikularen protagonistek, Indiako zinema kontsumitzen zuten dotoreziaren isla moduan). Beraz, Bollywood, urrunetik etorritako xelebrekeria izatetik, egungo gizarte snobistaren modazko produktua izatera pasa da.


Mugimendu honek izurritea ematen du. Bombay bezalako hiri batetara joatea besterik ez dago honetaz jabetzako, non hamaika neoizko argidun kartel azken estreinaldien berri ematen diote oinezko bisitariari, edo ta bestela London-ko West End-etik bueltatxoa ematea, non ohikoa da Bombay Dreams(musika, eszenografia eta aktore indiarrak dituen musikala, Ingalaterran ikaragarrizko arrakasta izaten ari duena) bezalako Indiako estiloan oinarritutako musikalak ikustea. Herrialde honetatik etorritako filmak, egun Britainia Handian ikusienak diren 10filmen artean sartzea lortu dute, beraz ez litzateke harritzekoa urte gutxitan gure inguruan ere hauek nagusi izatea. Londresen, abangoardiazko kulturaren gune nagusian, nonahi zabaltzen ari dira, zinema areto, video-club eta Indiako zinemagintzarekin zerikusia duten hamaika negozio, kurryaren herrialdera begira jartzen gaituztenak.

Mundurat definitzeko batzarra!!

Mundurat-en gaur egungo egoera aztertu eta etorkizunera begira emango
diren urratsak eztabaidatzeko, hurrengo asteartean, abuztuak 9, batzar
irekia burutuko da Koska Irratiak Algortako (Getxo) Amezti kalean dituen
lokaletan arratsaldeko 16:00etan.


Deialdia, Mundurateko erabiltzaileoi zein gure proiektuan interesatuta
zaudetenoi zuzenduta doa; izan ere, denon ideia eta indarrekin
eraberrituko baitugu Mundurat.


GAI ORDENA

• Aurkezpena: Munduraten hasiera
  - Nola, zer, zergatik



• Egungo egoera:
  - Dauden baliabideak
  - Dauden proiektuak
  - Dauden laguntzaileak



• Etorkizuna:
  - Proiektua ongi definitu
  
  
  
  • Barne antolakuntza:
    ? Kanpo komunikazioa
    ? Proiektuen arteko komunikazioa
    ? Mundurat barneko (laguntzaileak) komunikazioa
  
  
  
  • Dirua:
    ? Finantzaketa
    ? Diru-laguntzak
    ? Ekimenak
  
  
  
  • Webgunea:
    ? Newswire
    ? Agenda
    ? Foroa
    ? IRC
    ? Zozketak
  
  
  
  • Arauak
  
  
  • Proiektuak onartzeko irizpideak
  
  
  • Zerbitzu berriak:
    ? Blog
    ? Fotolog
  
  
  
  • CD bilduma
  
  
  
  

Karonte

Asel Luzarragaren bigarren liburuak gure letretan oso ohikoak ez diren hainbat ezaugarri biltzen ditu: Zientzia fikzioa, teknologia berriak, Japonia, manga komikiak etab. Horregatik, gogotsu ekiten zaio liburu honen irakurketari, proposamen original eta interesgarri bat izan daitekeelakoan. Euskal literaturan haize berriak (Japoniaren eskutik, Lost in translation filmari jarraiki, esaterako) sartzeko parada ezin egokiagoa zitzaigun honako hau.

Hala ere, liburua irakurri ondoren itxaropen horiek zapuzturik geratzen dira, erraz asko ohartzen baikara elementu berri horiek guztiak kontakizun konbentzional eta estereotipatu baten apaingarri baino ez direla. Ez eskatu liburu honi, beraz, munduaren, giza erlazioen edo gertakizunen prisma berezi bat eman dezala, alderantziz, liburura kontsumo-literatura deitzen zaion horretatik gertuagoa egon daiteke. Amets Olazarri, urtebete koman egon ostean, bizitzara itzuli eta gauza estra?oak gertatzen hasten zaizkio. Bere lehengusina Naroaren laguntzaz Ametsen burmuina teknologia berriei esker ?kanpoko? pertsona batzuk kontrolatzen dutela jabetzen dira. Ametsen izaera berreskuratzeko borroka horretan Japoniara bidaia egitera iritsiko dira, nahiz eta bertan ere gauza arraroak jazotzen jarraituko duten. Horrela, bi narrazio plano ditugu liburuan zehar: batetik, Amets eta ingurukoen gertakizunak kontatzen dituena; eta bigarrenik, Ametsen burmuina kontrolatzen duten pertsona misteriotsuena. Azken hauek nobelako gaizto-gaiztoak ditugu, eta nola ez, espainiarrek (gaiztoak, inozoak eta traketsak), israeldarrek, ingelesek eta estatubatuarrek osatzen dute konspiratzaileen multzo hau. Gai ugari jorratzen dira liburuan, baina denak ere, zoritxarrez, ukitu arin eta topikoekin. Karikatura politikoa, nostalgia kultural-musikala (jada ez da ikusten punkirik Barrenkalen), soziologia eta psikologia arin pixka bat?


Estilo aldetik, liburua astun xamarra da zenbaitetan. Parte batzuk akzio ugarikoak dira (buruz-buruko borrokak, ihesaldiak?) eta horrenbeste kontatzen da (batzutan filme batetarako gidoi detallatua dirudi) ezen irakurlea galdu egiten baita horrenbeste deskribapen eta xehetasunekin. Bestalde, deigarria egiten da metaforen erabilera gehiegizkoa, askotan narrazioa kurtsikerian erortzen delarik, bereziki metafora sexualekin. Izan ere, sexuak garrantzia handia du nobelan, baina ezin esan daiteke, oro har, idazleak gaia tratatzeko moduan asmatu duenik. Hemen ere sobera kontatzen dela eta gutxiegi iradokitzen dela iruditzen zaigu, ?ez amaitu oraindik, ni hasi gabe nago eta? esaldia lekuko. Liburuan agertzen diren bi gai interesgarrienak, zientzia eta identitate arazoarenak dira. Argumentuak bidea ematen du zientzia, boterea eta gizartearen arteko harremanen gainean hausnartzeko, alde batetik, eta burmuin aldaketa medio identitate pertsonalaren gaia jorratzeko, bestetik. Nobelaren azken orrialdeetan gai hauek zertxobait lantzen diren arren, ideiok gehiago garatzea egokia izango zatekeela uste dugu.

?Telezaborra? bloga: Zabor kultura ez zen inoiz hain erakargarria izan

Zabor kultura ez du ia inork hizpide izan euskaraz. Hala ere, badira salbuespenak. Telezaborra izeneko bloga (http://blogs.ya.com/telezaborra/) da horren lekuko.

Irakurlea harrituta geratuko da Telzaborrako unibertsoarekin. Telebistari buruz beti esan nahi izan duzuna, baina hitzik aurkitu ezinda purrustada hutsean geratu dena aurkituko du. Bizitzaren gauza txiki horietaz hitz egingo dizu Telezaborrak: Pizza Huten produktuei kritika egingo die, ETB1 kateari buruzko testu satirikoak idatziko ditu, El Canto del Locoren mezua deskodetuko du... Baina dena ez da kritika izango. Blogaren egileak Operacion Triunfora engantxatuko dela aitortzen du uztailean igotako testu batean adibidez.


Hori guztia euskara errazean. Garbizaletasun gehiegirik gabe, konplexu gutxirekin. Ez dakigu nork eduki duen blog hau sortzeko ideia. Ez dakigu noiztik dagoen sarean. Ez dio axola. Zaborrak batzen gaituelako, Telezaborra.

Musika eta eskultura batzen dituen ekitaldia burutuko Hondarribian

?Harresihautsi? deitzen da ekimena, eta ostiralean burutuko da Hondarribiako Juanjo Arangurenen ?Atalaya de Sancho III El Mayor? deritzon eskulturaren inguruan. Kontzertu inprobisatua izango da, eskultura eta musika batuko dituena, arratsaldeko 7etan izango da. Esan beharrik ere ez dago: dohainik!

Juanjo Aranguren artista eta pentsalariaren "Romper el muro" eskulturaren inguruan (berak hala deitu zuen eskultura) bilduko dira guztiak, bakoitza bere instrumentuekin(ordenagailuak, gitarra, bajua, tronpeta, beraiek asmatutako instrumentu bereziak...), eta saio inprobisatu kolektiboa eskainiko dute, alegia, guztia momentuan bertan sortuko da, lekuak, momentu jakin horrek, eskulturak, eta gainontzeko musikarien soinuek iradokitzen dutenaren arabera. Esan daiteke ez dela kontzertu ohiko bat, beste motako bateko esperientzia sonoroa baizik. Perfomance ere deitu geniezaioke...


Kanpoaldean denez, euria egitea posible da. Hala izatekotan, hurrengo egunerako atzeratuko litzateke. Bestalde, bertara nola heltzea azaltzea komeni litzateke: Hondarribian gaudela, Higuer-eko farorantz hartuko dugu, faroa dioten kartelak jarraituz(dezente daude). Farora iritsi baino lehentxeago, hormigoizko bide dago errepidearen ezkerretara (inolako seinalizaziorik gabe). Bertan sartu eta berehala iritsiko gara Juanjo Arangurenen ""Atalaya de Sancho III el Mayor"" eskulturara.


Amaitzeko, hauek dira parte hartuko duten musikariak:

• Alex Mendizabal (Erroma)
  
• Marcelo Liberato(Erroma)
  
• Iban Urizar(Elgoibar)
  
• I?igo Telletxea(Bera)
  
• Edorta Izarzuzaga(Bermeo)
  
• Xabier Erkizia(Bera)
  
• Ilios(Athenas)
  
• Oier Iruretagoiena "T?s?ri"(Errenteria-Orereta)
  
• ...